Bakit napakatindi ng Isaias 53:5 bilang ebidensya sa pagka-Diyos ni Cristo, lalo na’t isinulat ito 700 taon bago Siya lumakad bilang tao sa mundo?

Ang Isaias 53:5 ay itinuturing na isa sa pinakamatinding propesiya sa buong Biblia, dahil kahit napakatagal ng pagitan — halos 700 taon bago ipanganak si Jesus — inilarawan nito nang detalyado ang Kanyang misyon:

“Ngunit dahil sa ating mga kasalanan kaya siya nasugatan; siya ay binugbog dahil sa ating kasamaan. Tiniis niya ang parusa para sa ating kapayapaan, at sa pamamagitan ng kanyang mga sugat ay gumaling tayo.”


Bakit ito mahalagang patunay sa pagka-Diyos ni Cristo?

  1. Walang ordinaryong tao ang kayang magdala ng kasalanan ng buong mundo.
  2. Sa buong Biblia, malinaw na tanging Diyos ang may kakayahang magpatawad at mag-alis ng kasalanan (Isaias 43:25).
  3. Ngunit sa Isaias 53, ang “Lingkod” (na sa Bagong Tipan ay si Jesus) ang siyang nagdala ng kasalanan at nagtamo ng parusa sa halip na ang makasalanan.
  4. Ang kapayapaan sa pagitan ng tao at ng Diyos ay resulta ng sakripisyo ng Lingkod.
  5. Sa kasaysayan ng Israel, kahit ang mga pari ay hindi personal na nagbibigay ng kapayapaan — sila ay tagapamagitan lang, at gumagamit ng hayop bilang alay.
  6. Ngunit sa Isaias 53, ang mismong Lingkod ang naging “hain” — isang bagay na walang ibang nilalang ang kayang gampanan kundi ang Diyos mismo sa anyo ng tao.
  7. Ang sakripisyong may panghabang-buhay na epekto ay posible lamang kung ito ay gawa ng Diyos.
  8. Ang sakripisyo ni Cristo, ayon sa propesiya, ay sapat para sa lahat — isang beses, para sa lahat ng kasalanan (Hebreo 10:10).
  9. Ibig sabihin, ang Kanyang sakripisyo ay may “walang hanggang halaga,” na tanging Diyos lamang ang may kakayahang ibigay.


Implication sa Christian community, lalo na sa mga tumatanggi sa pagka-Diyos ni Cristo:

  1. Kung hindi Diyos si Cristo, hindi totoo ang kaligtasan.
  2. Kung ang propesiya sa Isaias 53 ay natupad kay Jesus, ibig sabihin Siya ay higit pa sa tao — Siya ay may banal na kalikasan.
  3. Kung ordinaryong tao lang Siya, ang sakripisyo Niya ay hindi sapat para iligtas ang sinuman.
  4. Kung tanggihan ang pagka-Diyos ni Cristo, itinatanggi rin ang bisa ng Kanyang sakripisyo.
  5. Ang buong pundasyon ng Ebanghelyo ay babagsak.
  6. Dahil ayon sa Isaias 53, ang kaligtasan ay nagmumula sa sakripisyo ng Lingkod ng Diyos — at sa Bagong Tipan, ito ay si Jesus mismo.
  7. Para sa mga mananampalataya, nagpapatibay ito sa pananampalataya na ang Biblia ay totoo at pinangungunahan ng Diyos ang kasaysayan.
  8. Hindi ito aksidente, hindi gawa-gawa, kundi isang plano ng Diyos mula pa sa simula — na natupad kay Cristo.


Konklusyon:

Ang Isaias 53:5 ay patunay na ang kaligtasan ay hindi simpleng “gawa ng tao” kundi gawa ng Diyos mismo.

Ito ay paalala na ang pananampalataya kay Jesus ay pananampalataya sa Diyos na nagkatawang-tao, hindi lang sa isang propeta o guro.

At para sa mga tumatanggi sa pagka-Diyos ni Cristo, ito ay isang seryosong paanyaya na muling pag-isipan:

Paano magiging sapat ang sakripisyo ng isang tao, kung ang kasalanan ay laban sa Diyos?

Tanging Diyos lamang ang may kayang magpatawad, at ang Isaias 53 ay nagsasabing ang Tagapagligtas mismo ang nagdala ng ating kasalanan.

Comments

Popular posts from this blog

Tama ba na Ang Iglesia ni Cristo (INC) sa iginigiit na si Felix Manalo ay isang tunay na propeta at sugo ng Diyos, at bahagi ng kanilang pag-aangkin ay ang umano’y hula niya tungkol sa pagsiklab ng Unang Digmaang Pandaigdig (World War I) noong 1914, na sinasabi nilang katibayan ng kanyang pagkakahirang.

Detalyadong at Komprehensibong Pagsusuri at Pagpapabulaan sa mga Doktrina at mga Turo ng Iglesia Ni Cristo (INC).

Ano Ang Pahayag Ng Mateo 7:13-24