Tama ba na Ang Bautismo ay para sa mga Sumampalataya, Kaya Hindi Dapat Binyagan ang mga Sanggol?

Ang Bautismo ay para sa mga Sumampalataya, Kaya Hindi Dapat Binyagan ang mga Sanggol

Pagsusuri sa Konteksto: Ang sanaysay ay tumutukoy sa Marcos 16:15-16, na nagsasabing ang bautismo ay para sa mga sumampalataya upang maligtas. Tama ang konteksto ng talata na ang pananampalataya at bautismo ay nauugnay sa kaligtasan. Gayunpaman, mali ang pagkakaintindi ng sanaysay na ang talatang ito ay nagbabawal sa bautismo ng mga sanggol. Ang Marcos 16:15-16 ay hindi tahasang nagsasabi na ang mga sanggol ay hindi maaaring binyagan, at hindi rin nito nililimitahan ang bautismo sa mga may malay na pananampalataya. Sa tradisyon ng Iglesia Katolika, ang bautismo ng mga sanggol ay batay sa paniniwala na ang bautismo ay nag-aalis ng orihinal na kasalanan (mula kay Adan at Eba) at nagbibigay ng biyaya ng Diyos, kahit wala pang malay na pananampalataya ang bata. Ang pananampalataya ng mga magulang at ng komunidad ang nagsisilbing garantiya para sa bata (Gawa 2:38-39), kung saan sinabi ni Pedro na ang pangako ay “para sa inyo at sa inyong mga anak.”

Bukod dito, ang Mga Hebreo 5:13, na binanggit sa sanaysay, ay hindi tungkol sa bautismo kundi sa espirituwal na kapanahunan—kung paano ang mga bagong Cristiano ay “sanggol” pa sa pananampalataya at nangangailangan ng “gatas” (pangunahing aral) bago ang “solidong pagkain” (mas malalim na aral). Mali ang paggamit ng talatang ito upang sabihing hindi dapat binyagan ang mga sanggol.

Pagpapabulaanan sa Maliling Claim: Mali ang claim na ang bautismo ng sanggol ay “kapraningan” at “kabaliwan.” Ang tradisyon ng bautismo ng mga sanggol ay may batayan sa maagang kasaysayan ng Iglesia. Halimbawa, si Origen (ika-3 siglo) ay nagsabi sa Homilies on Leviticus 8:3 na ang bautismo ng mga sanggol ay “tradisyon mula sa mga apostol.” Bukod dito, ang Gawa 16:15 at 16:33 ay naglalarawan ng buong sambahayan na binautismuhan (halimbawa, sambahayan nina Lydia at ng tagapagbantay ng bilangguan), na ayon sa mga historyador ay malamang kasama ang mga bata at sanggol. Ang bautismo ng sanggol ay hindi labag sa Biblia, bagkus ito ay naaayon sa paniniwala ng maagang Iglesia na ang bautismo ay para sa lahat, kabilang ang mga anak, upang makatanggap ng biyaya ng Diyos.

Sa Tagalog:

Pagsusuri: Tama ang Marcos 16:15-16 na ang pananampalataya at bautismo ay para sa kaligtasan, pero mali na sinasabi nitong bawal binyagan ang sanggol. Ang talata ay hindi naglilimita sa bautismo sa mga may malay na pananampalataya. Sa tradisyong Katolika, ang bautismo ng sanggol ay para alisin ang orihinal na kasalanan, at ang pananampalataya ng magulang ang nagsisilbi para sa bata (Gawa 2:38-39). Mali rin ang paggamit ng Mga Hebreo 5:13 dahil hindi ito tungkol sa bautismo kundi sa espirituwal na kapanahunan.

Pagpapabulaanan: Mali ang pagsasabing “kapraningan” ang bautismo ng sanggol. May batayan ito sa tradisyon ng maagang Iglesia, tulad ng sinabi ni Origen na mula ito sa mga apostol. Sa Gawa 16:15 at 16:33, buong sambahayan ang binautismuhan, kabilang ang mga bata. Hindi ito labag sa Biblia kundi naaayon sa sinaunang paniniwala ng Iglesia.

Ang Wastong Bautismo ay Paglulubog Lamang, at ang Pagbubuhos ay Imbentong Aral ng Iglesia Katolika

Pagsusuri sa Konteksto: Totoo na ang salitang “bautismo” ay mula sa Griyegong baptisma, na ang ibig sabihin ay “paglulubog.” Ang New Catholic Encyclopedia, na binanggit sa sanaysay, ay tama rin na sinasabi itong “paglubog” o “paghuhugas.” Sa maagang Iglesia, ang paglulubog ang pangunahing paraan ng bautismo, gaya ng makikita sa mga sinaunang dokumento tulad ng Didache (ika-1 siglo), na nagtuturo ng bautismo sa tubig na umaagos o sa pamamagitan ng paglulubog. Gayunpaman, mali ang claim ng sanaysay na ang pagbubuhos (infusion) ay “imbentong aral” ng Iglesia Katolika noong ika-12 siglo. Bagamat ang pagbubuhos ay naging mas karaniwan sa Kanlurang Iglesia (Iglesia Katolika) mula sa mga susunod na siglo, ang paggamit nito ay mas maaga pa kaysa ika-12 siglo at may batayan sa praktikal na pangangailangan.

Ang Didache (Kabanata 7) ay nagsasabi na kung walang sapat na tubig para sa paglulubog, maaaring magbuhos ng tubig sa ulo ng tatlong beses sa pangalan ng Ama, Anak, at Espiritu Santo. Ang dokumentong ito mula sa ika-1 siglo ay nagpapakita na ang pagbubuhos ay tinanggap na bilang alternatibong paraan kahit sa maagang panahon ng Iglesia. Bukod dito, ang sinipi sa aklat ni James Cardinal Gibbons ay nagpapakita lamang ng pagbabago sa karaniwang kasanayan ng Iglesia Katolika, hindi ng “imbento” ng bagong aral. Ang dahilan ng pagbubuhos ay praktikal—halimbawa, sa mga rehiyon kung saan mahirap makahanap ng sapat na tubig o sa mga kaso ng emerhensiyang bautismo (tulad ng sa mga maysakit).

Pagpapabulaanan sa Maliling Claim: Mali ang pagsasabi na ang pagbubuhos ay “imbentong aral” ng Iglesia Katolika. Ang pagbubuhos ay may batayan sa maagang tradisyon ng Iglesia, tulad ng makikita sa Didache (ika-1 siglo), na nagpapahintulot ng pagbubuhos kung walang sapat na tubig para sa paglulubog. Ang pagbabago sa kasanayan ng Iglesia Katolika mula paglulubog tungo sa pagbubuhos ay hindi pag-imbento ng bagong aral kundi pag-aangkop sa praktikal na pangangailangan, tulad ng kakulangan ng tubig o pangangailangan sa emerhensiya. Bukod dito, ang kakanyahan ng bautismo ay hindi nakasalalay sa paraan (paglulubog o pagbubuhos) kundi sa layunin nito—ang pagbibigay ng biyaya ng Diyos sa pamamagitan ng sakramento, na ginagawa sa pangalan ng Ama, Anak, at Espiritu Santo (Mateo 28:19).

Sa Tagalog:

Pagsusuri: Totoo na ang “bautismo” ay mula sa salitang Griyego na nangangahulugang “paglulubog,” at ang paglulubog ang pangunahing paraan sa maagang Iglesia, ayon sa Didache. Pero mali na sinasabing “imbento” ng Iglesia Katolika ang pagbubuhos noong ika-12 siglo. Ang Didache (ika-1 siglo) ay nagpapahintulot na ng pagbubuhos kung kulang ang tubig. Ang pagbabago sa kasanayan ay praktikal, hindi pag-imbento ng aral.

Pagpapabulaanan: Mali ang pagsasabing “imbentong aral” ang pagbubuhos. May batayan ito sa Didache (ika-1 siglo) na nagpapahintulot ng pagbubuhos kung kulang ang tubig. Ang pagbabago sa Iglesia Katolika ay para sa praktikal na dahilan, hindi pag-imbento ng bagong aral. Ang kakanyahan ng bautismo ay nasa layunin nito, hindi sa paraan, ayon sa Mateo 28:19.

Ang Pagbabago sa Paraan ng Bautismo ay Labag sa Batas ng Diyos (Deuteronomio 12:32 at Apocalipsis 22:18-19)

Pagsusuri sa Konteksto: Ang sanaysay ay gumagamit ng Deuteronomio 12:32 at Apocalipsis 22:18-19 upang sabihing ang pagbabago sa paraan ng bautismo (mula paglulubog tungo sa pagbubuhos) ay labag sa batas ng Diyos dahil hindi dapat dagdagan o bawasan ang utos ng Diyos. Ang Deuteronomio 12:32 ay tumutukoy sa mga utos ng Diyos sa Lumang Tipan, partikular sa konteksto ng batas ni Moises, habang ang Apocalipsis 22:18-19 ay partikular na tumutukoy sa mga salita ng aklat ng Apocalipsis, hindi sa buong Biblia o sa mga kasanayan ng Iglesia. Mali ang paggamit ng mga talatang ito upang kondenahin ang pagbubuhos sa bautismo, dahil ang mga talatang ito ay hindi tumutukoy sa paraan ng bautismo.

Ang Biblia ay hindi nagbibigay ng detalyadong utos tungkol sa eksaktong paraan ng bautismo (kung paglulubog, pagbubuhos, o pagwisik). Ang utos ni Jesus sa Mateo 28:19 ay magbautismo sa pangalan ng Ama, Anak, at Espiritu Santo, nang walang pagtutukoy sa paraan. Samakatuwid, ang pagbabago sa kasanayan ng bautismo ay hindi pagdaragdag o pagbabawas sa utos ng Diyos, kundi isang pag-aangkop sa tradisyon ng Iglesia na may batayan sa maagang kasanayan.

Pagpapabulaanan sa Maliling Claim: Mali ang pagsasabi na ang pagbubuhos sa bautismo ay labag sa Deuteronomio 12:32 at Apocalipsis 22:18-19. Ang mga talatang ito ay hindi tungkol sa bautismo; ang Deuteronomio ay tungkol sa batas ni Moises, at ang Apocalipsis ay tumutukoy sa aklat nito. Walang utos sa Biblia na nagsasabing paglulubog lamang ang tanging paraan ng bautismo. Ang utos ni Jesus sa Mateo 28:19 ay magbautismo sa pangalan ng Ama, Anak, at Espiritu Santo, at ang paraan (paglulubog o pagbubuhos) ay hindi nilimitahan. Ang pagbubuhos ay may batayan sa tradisyon ng maagang Iglesia, tulad ng sa Didache, kaya hindi ito paglabag sa utos ng Diyos.

Sa Tagalog:

Pagsusuri: Mali ang paggamit ng Deuteronomio 12:32 at Apocalipsis 22:18-19 laban sa pagbubuhos sa bautismo. Ang Deuteronomio ay tungkol sa batas ni Moises, at ang Apocalipsis ay sa aklat nito, hindi sa bautismo. Walang utos sa Biblia na nagsasabing paglulubog lamang ang paraan ng bautismo; ang Mateo 28:19 ay tungkol sa layunin, hindi sa paraan.

Pagpapabulaanan: Mali ang pagsasabing labag sa Deuteronomio 12:32 at Apocalipsis 22:18-19 ang pagbubuhos. Hindi tungkol sa bautismo ang mga talatang ito, at walang utos sa Biblia na naglilimita sa paraan ng bautismo. Ang Mateo 28:19 ay tungkol sa layunin ng bautismo, at ang pagbubuhos ay may batayan sa Didache, kaya hindi ito labag sa utos ng Diyos.

Pangkalahatang Konklusyon

Ang sanaysay ay tama sa ilang punto, tulad ng kahulugan ng salitang “bautismo” bilang “paglulubog” at ang katotohanan na ang paglulubog ang pangunahing paraan sa maagang Iglesia. Gayunpaman, mali ang mga pangunahing claim nito: na ang bautismo ng sanggol ay “kabaliwan,” na ang pagbubuhos ay “imbentong aral” ng Iglesia Katolika, at na ang pagbabago sa paraan ng bautismo ay labag sa utos ng Diyos. Ang bautismo ng sanggol at ang pagbubuhos ay may batayan sa tradisyon ng maagang Iglesia, tulad ng makikita sa Didache at sa mga sinaunang kasanayan, at hindi ito labag sa Biblia. Ang kakanyahan ng bautismo ay nasa layunin nito—ang pagbibigay ng biyaya ng Diyos—hindi sa eksaktong paraan ng pagsasagawa.